Yalnızsın ilk bakışta ama kendine saklarsın bu yalnızlığı kimi zaman. Sessiz ve çekingen dururken öylece, paylaşırsın birden güzelliğini kar topu oynayan çocukların neşesiyle. Onların eğlencesine katılan çocuksu bir masumluğun vardır senin. Ama an gelir büyürsün kimseye belli etmeden ve el ele tutuşmuş bir çiftin romantik yürüyüşüne şahitlik eder aşka aşık, incecik ruhun. Bir tarafın da anlamlı bir tebessüm gönderir; pencere önünde oturmuş, dışarıdaki neşe dolu torunlarını izleyen nur yüzlü babaanneye. Ne kadar yalnız gözüksen ve ürkütsen de insanları, kucak açan bir tarafın vardır herkese. Aynı anda hem neşeyi hem hüznü taşırsın koynunda ve bağrındaki güzellikleri de çirkinlikleri de zarifçe örtersin…

 

Sakin durmazsın her zaman. Aniden patlak veren bir rüzgar tipiye dönüştüğünde kendi kendine durulana kadar seni sadece uzaktan seyretmek düşer bana, bir camın ya da belki bir duvarın arkasından. Gözün kimseyi görmez olur, o vakit karşı konulmaz sana. Bana da geri çekilmek düşer sadece… Sen kendi içini yine kendin susturursun, rüzgarlarını dindirir, soluğunu çekersin yavaş yavaş… Kızamam sana, geride kalan yıkıp döktüklerine bakarken. Sitem etmeye kalksam, o da senin bendeki değerinin bir ifadesi olur ancak. Korkarım ağzımı açmaya, nefesim rüzgarına karışır da seni incitir diye… Duvarların arkasından çıkarım sonra usul usul, soğuksundur hâlâ. Ürksem de biraz, bilirim yaşamaya kalkınca ısınırım yanında. Unuturum gelip geçen tipiyi, bana dair savrulup giden her parçayı…

 

Aniden kendimi bulursam eğer fırtınanın içinde, karşı koymak da gelir içimden ve yorulurum kimseye de belli etmeden. Ama teslim olurum bazen ya da çekilir bir köşeye, dinlenirim derin nefeslerle; yine seni seyrederek… Değersin, derim, senle yaşanan, sende yaşanan her şey bir avuç kar tanesinin güzelliğinde çünkü…

 

BEYAZ KARDELEN



Bu yazı 1083 kez okundu.
EMEĞE SAYGI. LÜTFEN KULLANDIĞINIZ İÇERİKLERİN LİNKİNİ VERİNİZ.

You must be logged in to post a comment.