Rüzgarın hediyesi oldu ayak ucuma düşen sonbahar habercisi ilk yaprak.

Dostum, yere düşen yaprağı alıp  ”Bu senin yaprağın, bir şeyler yazarsın diye sana geldi ” diyerek avuçlarıma bıraktı gülümseyerek. Rüzgarın hediyesi güz kokulu yaprağıma bakıp gülümsedim ben de mahcup bir edayla.

Sahi ya, yazardım değil mi? Sevdiğim dizeleri sonbahar elçilerinin üzerine yazardım.Bana hediye edilene dizelerimi emanet edip sevdiklerimin yüzünde şaşkın ve saf  bir gülümsemeye dönüşlerini izlerdim keyifle.

Uzun zaman olmuştu, en son kime hediye ettiğimi unutacak kadar uzun zaman. Şimdi davetsiz hatta vaktinden önce gelen misafirim  bana anımsattıkları ile yüreğimin bam telini titretti.Körelen kalemim  bu karşılaşmanın heyecanı ile dile geldi.

Şimdi itinayla saklanacak yaprağım, can dostumun avuçlarına bırakılacağı güne dek.Varlığı yüreğime su serpen iyi ki doğmuş dediğim insanın yüzünde oluşacak gülümsemeyi izlemek keyifli olacak.

Teşekkür ederim rüzgar hediyen için…

21.08.2011

Düş

EMEĞE SAYGI. LÜTFEN KULLANDIĞINIZ İÇERİKLERİN LİNKİNİ VERİNİZ.