Kış kadar ayaza kesmişti kalbim,
adını yazana kadar üzerine.
Nasıl da ısıtıyordu içimi kardan kalbim kışa inat!

Kış mı çabuk geçti?
Senin adımların mı hızlıydı kalbimden geçerken?…

Eski bir fotoğrafta
bir buruk gülüş lekesi gibi kalmış
adının baş harfi.

Ve ben;
bir kıştan diğerine yol alan
bir seyyahım şimdi.

Kim bilir?
Belki yine böyle bir kış,
bir başka aşkın kapısında olacak bu seyyah yürek!

Geçiverecek;

A’ dan Z ‘ye yaşanacak
giriş kapısı açık bir aşkın eşiğini…

Düş



Bu yazı 1268 kez okundu.
EMEĞE SAYGI. LÜTFEN KULLANDIĞINIZ İÇERİKLERİN LİNKİNİ VERİNİZ.

  1. Suskun Geveze ( Düşbaz ) dedi ki:

    Hey bulutlar bir çocuğun beceriksizce resmettiği bir resim edasında gelişigüzel kararlarmısın sokakları karlarla, kalbim o karalamada etrafı renkli kalemlerle belirtilmiş gül desenleriyle çerçeve içerisine alınmış herhangi bir evin penceresinden dışarı bakan o beceriksiz çocuk olsun mu.???
    Çaldığım her aşkın kapısını senin açman ne güzel.!
    Her aşkın sana çıkması ne güzel.!
    Her aşkın sen olması ne güzel.!
    Biliyor musun bir kez olsun korkarak çalmadım hiçbir aşkın kapısını olurda sen açmazsın diye, çünkü ben hep senin kapını çaldım değişen sadece her defasında farklı çalışımdır…
    Hey bulutlar daha çok yağdır karları tam kalbimin üzerine isabetlice, yoksa yüreğimdeki sıcaklık eritecek aşkımı.!!!

  2. Dus dedi ki:

    yorumuna yorumsuz kaldım düşbaz:)) kalemine sağlık.

    yerle yeksan eden,bahtiyar eden de aşk.Yaz ortasında susuz,kış ortasında kor alevler içinde yakan da o.her bedevinin bildiği bir serap olsa da bazen yine de inanılası bir destan da o.her lisanda söylenişi farklı olsa da kalp dilinde tınısı aynı olan o.kalemimizin yareni eksik olmayasın hayatımızdan:)

  3. Lavinya Oz. dedi ki:

    Ooo burayı şairler basmış 🙂 ben geri durur muyum?

    “Dokunulmaz dokunuşlar.
    Kaçınılmaz kaçışlar.

    Belki de buydu;
    soyuttan soyut yaratmak;
    bir gölgenin bir ruha olan aşkıydı.” öperim kalemlerinizden efenim 🙂

You must be logged in to post a comment.