Akreple yelkovanın kıskacından kurtarabilsem kendimi, zembereğimden bir
boşansam… Zamana, mekana, geçmiş ve geleceğe bağlı olmayan adsız bir gezgin
olsam şimdi.

Rutinin esiri olmuş yanımı kurtarabilsem mahpushanesinden. Pusu kurmasa öfke
nöbetleri. Düşlediklerimi, düşlemeyi bile unuttuklarımı sarsam sızlayan yaralarıma.
Çağlayanlar gibi coşup taşsa dilimden, kalemimden kelimelerim.

Ama naçar yürek inadına lal!

Demem o ki; ruhuma bir taş atmış içimdeki köyün delisi. Değil kırk; bir akıllı
bile bulunamamış çıkaracak.

17.05.2011

Düş

Resim



Bu yazı 1429 kez okundu.
EMEĞE SAYGI. LÜTFEN KULLANDIĞINIZ İÇERİKLERİN LİNKİNİ VERİNİZ.

  1. Beyaz Kardelen dedi ki:

    ruhuma bir taş atmış içimdeki köyün delisi..
    ah bu taş, ah bu deli…

  2. Lavinya Oz. dedi ki:

    “Çağlayanlar gibi coşup taşsa dilimden, kalemimden kelimelerim.

    Ama naçar yürek inadına lal!” 🙂

    Bu kadar sessiz haykırmayı becerebilmek ya da haykırışlarını sessiz harflerle sunabilmek…

    Harikasın…

You must be logged in to post a comment.