” Ruhuma bir taş atmış içimdeki köyün delisi. Değil kırk; bir akıllı bile bulunamamış çıkaracak.”

diye fısıldayalı çok oldu ey suskun! Umman olmuşken sustukların ; nasıl da lal dilin?

 

Nereye akıtıyorsun zehrini? Kendi kendini zehirleyen akrepsin. Bu sefer doğruyu söylüyor sanırım burç yorumları.

 

Sıkıcı kelimeler işgal etmiş ruhunu. Saat tik takları arasında geçen hayatının hediyesi! Gülümseyen ses tonu eşliğinde söylenen

repliklerin! Replikler… Düşlerini süsleyen sahne tozlu replikler değil bu seferkiler. Tek perdelik ama sonsuzluk kadar uzun gelen

İŞ YERİ MAHKUMU  adlı oyunun rolünden bezmiş oyuncususun. Repliklerin esaretinin eseri.

 

Adın DÜŞ ‘ tü  hani senin? Şimdi düşlerinden kaçıyorsun!

Masalcı rüzgarların peşindeki çocuk nerelerdesin?

 

İçindeki tek umut ışığın Aşkın…

Kurduğun yuvanın huzur dolu sığınağı nefes alabildiğin tek yer. Kapıdan çıkıp boğuşmak zorunda olduğun hayat cehennemi ise ruhunu kor ateşlerle sarmalamakta.

Hatırladıkça gülümsediğin hayallerin ,hayalleriniz vardı oysaki. Daha masum daha mutlu bir hayat…

Modern zamanların en ulaşılmaz düşü! Ah be Don Kişot  ruhlum!

Ya dışındasındır çemberin

Ya da içinde yer alacaksın

Kendin içindeyken kafan dışındaysa

Çaresi yok kardeşim

Her akşam böyle içip, kederlenip

Mutsuz olacaksın

Meyhane masalarında kahrolacaksın

Şiirlerle, şarkılarla kendini avutacaksın

Ya dışındasındır çemberin

Ya da içinde yer alacaksın

Kederinin tercümanı olmuş şair. Sen ise hala bir umut, çepeçevre çemberinden firari olabilme peşindesin.

 

*Yarenim: “Dayanmak artık kolay değil. Bırakacak gibisin yarı yolda.Kalbim…Kalbim… Kalbim…” (Fikret Kızılok)

 

03.02.2013

 

 



Bu yazı 1110 kez okundu.
EMEĞE SAYGI. LÜTFEN KULLANDIĞINIZ İÇERİKLERİN LİNKİNİ VERİNİZ.

You must be logged in to post a comment.