Zihnimin otobüs duraklarında beklemiştim seni…


Soğuk, karanlık ve dört bir yanı sensizlikle kaplı…


Kuş uçmaz kervan geçmez duraklarda özlemiştim seni. Daha sana hiç kavuşmadan…


Gözlerimi soğuktan korumak için kısardım.


…ve yalnızlığımı dolduracak kadını düşlerdim. Hayalimde hiç bir şekil olmazdı. İyi huylu bir melek kurardım. Onun sen olacağını bilmeden…


Hep bekliyordum o durakta. Hep istiyordum. Ne isteğimi biliyor fakat; zamanını kestiremiyordum. Akrep ve yelkovanın ne zaman seni göstereceğini, ne zaman guguk kuşlarının kulağıma adını fısıldayacağını bilmiyordum.


Ama bekliyordum işte…


Yorgundum belki de. Suskundum. Gözüm ufukta, içinde seni taşıyan otobüsün geleceği yöne bakıyordum. Az kalmıştı hissediyordum…


Çok az kalmıştı…


Emre C.



Bu yazı 1218 kez okundu.
EMEĞE SAYGI. LÜTFEN KULLANDIĞINIZ İÇERİKLERİN LİNKİNİ VERİNİZ.

You must be logged in to post a comment.