Kırılması zor olan kabukların nasıl kırıldığını ilk izlediğimde 12 yaşındaydım.Ceviz kabuğu kırmak konusunda hep

başarılı olmuştum hayatım boyunca.Fındık ve kenarı açık olmayan antep fıstığında da gözle görülür bi’ başarım vardı.
Hindistan cevizinde bile biraz zorlanmama rağmen kabuğu kırmayı başarmıştım.Zamanla kabukların adeta yaman bi’ düşmanı,eğilip aman diledikleri bir kabuk kırıcı olmuştum.Ta ki insan kabuğuyla karşılana kadar.
     İnsan kabuğu karşısında aciz kalmıştım.Tüm gücümle vurmama rağmen tek bi’ delik bile açamamıştım insan kabuğunda.Kabuğu kıramadıkça sinirleniyordum,sinirlendikçe yoruluyordum , yoruldukça uyuyordum.Obsesif karakterim yüzünden çatlak kabuklu insanlar dikkatimi çekmiyordu.Israrla kıramadığım kabuğa yönelmeye devam ediyordum.
     Normal bir kabuk kırıcının bir kabukla uğraşabileceği en uzun süredendaha uzun süre uğraşmıştım bu kabukla.Yinede hüsranım bitmiyordu ,her geçen gün biraz daha güçsüz hale geliyordum.Bu insan kabuğu üstünde bi’ ömür tüketmiştim neredeyse.Saçlarımdaki beyazlar belirgin hale gelmişti ve yıllardır başka hiçbir kabuğu kırmaya çalışmamıştım.Asıl uzmanlık alanım olan kabuklu yemişler ortalıkta fink atıp yokluğumun keyfini çıkartıyorlardı.
     Artık insan kabuğunu kırmaya gücüm kalmadığını anladığımda ilk işim ince kabuklu küçük fındıklara yönelmek oldu.Ama onları bile kıramaz hale geldiğimi farkettim.Bir zamanlar önünde kabuk duramayan ben ,basit bir fındık kabuğu karşısında çaresiz kalmıştım.İşte o an anladım ki bende her kabuk kırıcının yaptığı gibi kıramadığım kabuklar üzerinde 2-3 denemeden fazla vakit harcamamalıydım.
     Tüm çaresizliğimle şöminenin yanındaki koltuğuma oturdum.Dışardaki fırtınaya rağmen şöminenin ateşi kapalı duvarlar arasındaki egemenliğinin keyfini sürüyordu.Arkama yaslanıp ateşi izlemeye başladım.Yüzüm ısınmaya başlamıştı.Kalkıp mutfaktan 2 mandalina aldım.Tekrar ateşin karşısına oturdum.Yumuşak kabuğunu kolayca soyduğum mandalinaları birbirinden ayırmadan bütün halinde ağzıma attım , kabukları da ateşin ortasına bırakıverdim.
Portakal soymak için bıçağa ihtiyacım vardı…


Bu yazı 1948 kez okundu.
EMEĞE SAYGI. LÜTFEN KULLANDIĞINIZ İÇERİKLERİN LİNKİNİ VERİNİZ.

  1. Lavinya Oz. dedi ki:

    “Kırılması zor olan kabukların nasıl kırıldığını ilk izlediğimde 12 yaşındaydım.Ceviz kabuğu kırmak konusunda hep

    başarılı olmuştum hayatım boyunca.Fındık ve kenarı açık olmayan antep fıstığında da gözle görülür bi’ başarım vardı.
    Hindistan cevizinde bile biraz zorlanmama rağmen kabuğu kırmayı başarmıştım.Zamanla kabukların adeta yaman bi’ düşmanı,eğilip aman diledikleri bir kabuk kırıcı olmuştum.Ta ki insan kabuğuyla karşılana kadar.” Erhan çok güzel bir ifade, yazının kalbi burası 🙂

    Ceviz kabuğu en iyi nasıl kırılır söyleyeyim mi 🙂
    İki cevizi avucunun içine alıp var gücünle sıkmalısın 🙂 ve bunu insanlarda denememek lazım ama insan kabuğu en iyi bıçakla kırılır haberin olsun 🙂 çok keskin sözler lazım 🙂

  2. Erhan Gerislioglu dedi ki:

    Acilen bıçak bulmam lazım o halde benim (:

You must be logged in to post a comment.