İlk bıraktığın iz sol şakağımda kaldı sanırım. Diğerlerinden biraz daha belirgin. Belkide yara gibi, bilmiyorum. Ama baya bi’ derin.                                                      

                                                                                                                                       

Sağ elimle sol elimi tutmayı denedim demin. Kendini kandırma sanatında ne kadar büyük bi’ yeteneksiz olduğumun farkına varmam çok zaman almadı, bıraktım hemen.

                                                                                                                                                 

Renkli post-it lerin bu derece büyük anlam kazandığı başka oda yoktur dünyada muhtemelen. Varsa da çok umrumda değil açıkçası.  Sonuçta hiçbiri nefes almaya sebep vermez durduk yere.

                                                                                                                                                    

Sabit bi’ noktaya bakarken buldum kendimi. Kolum uyuşmuş, neden hiç bilmiyorum. Sağımda ya da solumda değildin oysa. Rüzgardan heralde.                                                                                             

                                                                                                                             

Oturduğum yerden kalp atışlarımı duyabiliyorum şu an. “Şöyle bi’ gelsene” dediğini hissettim ondan oldu sanırım. Su içeyim en iyisi..                                                                                                                   

                                                                                                                    

Çok fazla sönmüş mum var ortalıkta, onları yaktım. Yanan hallerinin sönük hallerinden hiç bi’ farkı yok inan.

                                                                                                                                                    

Sokağın sesi biraz daha yüksek sanki. Camı kapattım.                              

 

Seslenmek yerine mesaj atmaya ne  kadar  sürede alışırım  hiç bi’ fikrim yok.                                                                                                                                                                                                                                           

Film izlemek, yemek yapmak, müzik dinlemek ,şarkı söylemek, oyun oynamak, kitap okumak, zapping yapmak , diş fırçalamak, uyumak, rüya görmek, uyanmak, nefes almak… Hepsi yarım şimdi.

                                                                                                                                                             

                                                                                                                                                                                   

Oysa ben ellerim sigara koksun istememiştim.

 



Bu yazı 988 kez okundu.
EMEĞE SAYGI. LÜTFEN KULLANDIĞINIZ İÇERİKLERİN LİNKİNİ VERİNİZ.

You must be logged in to post a comment.