– Abi gel! Çok methediyorlar bu adamın köftesini. Yiyelim bir kez.
– İşim var be güzelim. Başka zaman yeriz.

– Abi ne işin var Allah aşkına?
– Bankaya gideceğim. Havale yapmam gerekiyor.

– Kaçmıyor ya banka. Yaptırırsın ne yaptıracaksan. Şu köfteden bir yiyelim git havale mi yaptırıyorsun, para mı gönderiyorsun ne yapıyorsan yap.
– E aynı şey ikisi de. Nasıl örnek bu?

– Açlıktan oldu abicim. Yürü gidelim yiyelim şu köfteden.

– Ya kardeşim ben sevmem tükürük köftesi. Adı bile bir tuhaf.
– Ya adından sana ne abicim. Çok lezzetliymiş. Öve öve bitiremedi kimse. Bir şeyi sırf adını sevmediği için yemeyen tek seni gördüm.

– Yemem ben. Adını sevmezsem yemem. Bamya da yemiyorum mesela.

– Onu bende yiyemiyorum ya. Böyle bir tuhaf oluyor değil mi?
– Yok ondan değil.

– Ya?

– Bamya bana bambuyu hatırlatıyor.

– ……………………….
– E ben panda mıyım?

– ……………………….
– Ne bakıyorsun öyle?

– Şu an elimden gelen bu abi.

– Espri yapma bana.

– Tamam tamam. Geldik zaten bak.

– Şu ufacık seyyar arabada mı herkesin övdüğü köfteler.
– Evet ağabeycim. Başka hiçbir köfteye benzemiyormuş. Efsane oldu bu köfteler efsane.

– Ne efsanesi? Abartma hemen.

– Şehir efsanesi ağabeycim. Bir madde varmış içinde, artık özel bir baharat mıdır nedir bilemiyorum, o veriyormuş zaten lezzetini.

– Çinli falan mı bu adam. Bak baştan söyleyeyim öyle bir şeyse eğer hayatta yemem elin Çinli’sinin yaptığı köfteyi.

– Ne Çinli’si? Nerden çıkardın şimdi Çin’i.

– Ne bileyim baharat deyince.

– Türk adam abi Türk. Muammer usta.

– iyi iyi anladık. Haydi yiyelim şunları da gidelim bir an evvel.

– Kuyrukta varmış. Bekleyeceğiz biraz.

– ………………..
– ………………..

– ………………..
– ………………..

– Merhaba Muammer usta.

– Hoş geldiniz, hoş geldiniz.

– Hoş bulduk. Yap bakalım bize iki porsiyon. Bak arkadaşımı da getirdim. Öve öve bitiremedim seni ona göre.
– Sağ olasın, sağ olasın. ……………Buyurun bakalım. Afiyet olsun.
– Hmmmmmmmm nefis, nefis. Nasıl köfteler abi? Söylediğim kadar var mıymış?

– Gerçekten harikalar. İyi ki gelmişiz.

– Seni sürüklemeseydim havale yapıyordun şimdi bankada.

– Bırak havaleyi filan. Biraz daha parasız kalsa ölmez ya.
– Hah şöyle, yola gel!

– Usta bunun içinde ne var?
– Sır filan dinlemeyiz ha! Söyle de bilelim.

– Söylemesem de bana kalsa olmaz mı?
– Olmaz öyle. Kimseye söylemiyormuşsun ama bize söyleyiver kurtul şu yükten.

– Ya söylemeyeyim. O ustanın sırrıdır. Söylemek olmaz şimdi.

– Zorlamasana adamı. Söylemek istemiyorsa söylemesin.

– Öğrenelim ağabeycim. Ben ne yediğimi bilmek isterim. Ya alerjim varsa o maddeye.
– Ben sana dedim ama değil mi? Boş ver yemeyelim diye. Hem adı bile tuhaf tükürük köftesi. Tükürükle yapmıyorlar bunu, değil mi?

– Yok yahu amma da yaptın şimdi. Tükürüyor musun sen bu köftelere usta ha? Hahahahahah

– ……………………

– Usta?
– ……………………

– Uuuustaaaaaaa!



Bu yazı 1227 kez okundu.
EMEĞE SAYGI. LÜTFEN KULLANDIĞINIZ İÇERİKLERİN LİNKİNİ VERİNİZ.

You must be logged in to post a comment.