Bir çocuk vardı; hayattaki beklentilerini unutmuş, her gece kabuslarında hayallerindeki imkansızlıklarla yüzleşen…

Bir kız vardı; gözlerinde gün batımının tüm ihtişamı ve yalnızlığını barındıran…

Çocuk tüm zayıflığını saklardı yazdığı yazılara, sanki gerçek dünyada hiç bir derdi yokmuş gibi yaşayabilmek için. Sığmazdı ikisinin de yaşadıkları kağıtlara. Ne kızın temiz beyazlığı görünürdü kağıt üzerinde, ne çocuğun hayalleri. Ne kızın gülümsemesini tasvir edebilirdi kelimeler, ne çocuğun ona bakışını…

Bir gün çocuk kıza “Sana bir masal yazacağım.” dedi. “Bizim masalımız olacak bu”. Günler sonra bir kaç sayfa verdi kıza çocuk. Okudu kız yüzündeki o tatlı gülümsemesiyle. Son sayfaya geldiğinde ise tamamlanmamış bir kaç cümle dışında hiç bir şey bulamadı.

Döndü çocuğa ve gülümseyerek dedi ki: “Belki de bazı masallar bir sonu haketmiyordur.”

Çocuk cevap verdi: “Her masalın mutlu bir sonu vardır, tabi sonuna dek uyanık kalabilirsen.”

KınıX \ Izar



Bu yazı 1829 kez okundu.
EMEĞE SAYGI. LÜTFEN KULLANDIĞINIZ İÇERİKLERİN LİNKİNİ VERİNİZ.

  1. Lavinya Oz. dedi ki:

    “Döndü çocuğa ve gülümseyerek dedi ki: “Belki de bazı masallar bir sonu haketmiyordur.”

    Çocuk cevap verdi: “Her masalın mutlu bir sonu vardır, tabi sonuna dek uyanık kalabilirsen.”

    🙂
    Hüzne benzer sevinçlerle gülüyorum 🙂

You must be logged in to post a comment.