Kirpiklerinin ardında bir şey var mı “ben” e dair?

Ben, yalnızca gözlerinin gün doğumu soğuğunu bilirim.

Bir de…

Bir de; üşüdüğümü baharda.

 

Gülüşünün ardında bir şey var mı “sen” e dair?

Ben, yalnızca sessizliğinin sesini bilirim.

Bir de…

Bir de; ağlamak istediğimi bana güldüğün her an.

 

Bakışların; ellerimi kendine yapıştıran, yakıcı bir buz kütlesi.

Gülüşlerin; beni ağlata bilecek kadar zevk verici.

 

Ve… Sana… Sahip… Olamamak…

 

Geçmişim sensizdi.

Şimdim hiç olmadı.

Ama YARIN öğreneceğim ki;

 

Kirpiklerin dökülmüş tensiz kalmışsın.

Daha da soğuk olmuş gün doğumları.

 

Sessizliğin çığlık çığlığa bir BENSİZLİĞE dönüşmüş…

İyi mi?

 

YARINDAN SONRAKİ gün ise;

“Yarından sonraki gün mü?”

 

Senin bensizliğinden de yarından sonraki günden de BANA NE!

Ben, şimdilerimi geri istiyorum…

 

Saygılarla

LAVİNYA ÖZ.

1995



Bu yazı 933 kez okundu.
EMEĞE SAYGI. LÜTFEN KULLANDIĞINIZ İÇERİKLERİN LİNKİNİ VERİNİZ.

You must be logged in to post a comment.