Öyle derin bir bakışsın ki, göz kırpsan boğulurum sonsuzluğunda. Hiç umarsız, öylesine, şiirlesem seni; ellerime yüzüme bulaşırsın çoğalırım yalnızlığımda. Ne kadar çok ben o kadar hafifleyen elem. Ne kadar çok sen o kadar azalan ben.

 

Sözlerimden kırpsam, yani; seni senden gizli konuşsam biraz kendimle, yankılanarak dağılırım odamda, her bir köşede farklı bir ben: Fısıldayan, haykıran, susan ben ve olmamam gerektiği kadar sen olan ben(lik).

Dört parçamın dördü de birbirine muhalifken içimde tek parça sensin hüküm sürebilen.

 

Ah bu sen!

 

 

 

Kaçtıkça burnunun dibinde bulursun,
Çok kaçma, sen de şair olursun.

 

1993/Sonbahar

 

SAYGILARIMLA

LAVİNYA ÖZ.



Bu yazı 811 kez okundu.
EMEĞE SAYGI. LÜTFEN KULLANDIĞINIZ İÇERİKLERİN LİNKİNİ VERİNİZ.

You must be logged in to post a comment.