Gece gibi çökmüş üstüme, sensiz solan her an.

Pusu gibi çekmiş içine beni, seninle geçen zaman.

Pisi pisi girmiş kapana bu ruh;

Seninle ya da sensiz hepsine “Tamam”.

 

Sen ki bana hangi zamandan çıkıp da geldin?

Sen ki beni hangi romandan çekip de aldın?

Sen ki seni, hangi şiirden söküp de hayatıma kattın?

Hızlı koşularımda ani bir duvar,

Hazlı kaçışlarımda çekmeye devam eden bir girdap oldun.

Bayır aşağı duygularımda bir çelme,

Ve her daim, sadece;

üç aşağı beş yukarı benim…

oldun.

 

Bil ki tükenmekle çürümez bu beden.

Dil ki tapınmakla bıkmaz senden.

Ruhum bu romanda şuursuz bir karakter.

Ve… ben… artık… sadece; takılıp düşmekte başarılı

bir panter.

 

Saygılarımla

Lavinya Öz.

 

1994( yanılmıyorsam :)) )

 



Bu yazı 986 kez okundu.
EMEĞE SAYGI. LÜTFEN KULLANDIĞINIZ İÇERİKLERİN LİNKİNİ VERİNİZ.

You must be logged in to post a comment.