Herkesin gördüğü türden rüyalar görmem ben. Ben gerçekten de “Rüyalar Âlemine” gidiyorum.

Mesela bir tane pastaneci var; hangi ülke hangi şehir, hangi sokaktır orası bilemiyorum ama hep aynı pastane ve aynı pastaneci. Aynı kişi ki, ömrümde görmemişim onu gerçek dünyada; etine dolgun hafiften kel, 45 yaşlarında, kumral biri. Her seferinde aynı kişi, aynı pastane ve aynı önlük(boyuna çizgili).

Değişik pastalar tadıyorum. TADIYORUM! Sizde rüyalarınızda tat duygusunu alır mısınız? Ben alıyorum. Tatmadığım pasta çeşidi kalmadı benim. Ama güzeli iki yanı var; birincisi tıka basa yeseniz de kilo almıyorsunuz, ikincisi de para ödemiyorsunuz.

Acaba diyorum bu rüya; ömrüm boyunca bir “GURME” olmayı isteyişimin bastırılmış bir yansıması mıdır? Yok değil de Allah’ın bir lütfü ise bir daha görür müyüm bilemem. “Söyleyince büyüsü bozulur” denen şeyler vardır ya!

Diğer bir rüya tarzım ise; rüyalarımın bölümler halinde oluşması. Rüyada ki olayların kahramanları bazen değişse bile konu aynı. Bir kaç gün sürüyor maceraları. Hatta bazen 10 dakikalık uyanmalarla bu maceralar en heyecanlı yerlerinde bölünse de(PAUSE), “Nerde kalmıştık?” deyip de tekrar uykuya geçtiğimde kaldığı yerden devam ediyor(PLAY, hatta mümkünse REW lütfen).

Hani diyorum ki; bu tarz rüyalarda hep devam ettirdiğim vazgeçilmez alışkanlıklarımı mı temsil ediyor?

Kâbuslarda görüyorum elbette.

Ya sınava geç kalıyorum(ÖSS).

Ya önemli bir yemek için bir türlü üst baş bulamıyorum(bu yırtık, bu ütüsüz, bu çok koyu, çok açık, çok resmi, ciddiyetsiz…).

Ya da eşimle ilk buluşmamızdır, bilemem saçlarımı ne şekil vereyim(gerçi o açık sever ve bir de hep gülümseyeyim ister).Sonunda da berbat bir saçla(elektrik çarpmış gibi) ve çürük dişlerle giderim buluşmaya.

(Umarım bu rüyanın da Freud’la bir ilgisi yoktur!) : )))

Hepimiz rüyamızda hiç değilse bir kez uçtuğumuzu görmüşüzdür. Bende görürüm. Bazen uçtuğumun farkına varınca düşme korkusu sarar içimi(yükseklik korkum varda). Belki de bu yükseklik korkum yüzünden kendimi hep rahat bir koltuğun üzerinde uçuyor görüyorumdur.

Bir müddet sonra(artık REM safhasının hangi saffıysa) düşmeye başlarım hızla. Önce muazzam bir korku yaşarım sonra ne derim bilir misiniz?

“BOŞ VER! NASILSA RÜYA! ÖLMEZSİN YA!”

SAYGILARLA

LAVİNYA ÖZ.



Bu yazı 1299 kez okundu.
EMEĞE SAYGI. LÜTFEN KULLANDIĞINIZ İÇERİKLERİN LİNKİNİ VERİNİZ.

You must be logged in to post a comment.