* Bizim denizimiz hiç olmadı.Biz hep karada yüzdük ve şimdi denize vurduk ölüyoruz

 

* Yaşanmışlıklar yaşlanır bir müddet sonra; İşte umut budur unutmaya benzer

 

*Elde edemeyeceği şeyler hayal etti çünkü o sadece bir hayaletti.

 

* Bir çok şeye hayat veren umut, zamanın ilerleyişiyle beraber bir çok hayatı da alabilecek kadar güçlü. Umut ve umutsuzluğun aynı olduğu nokta ise bence “BEKLEYİŞ”dir.

 

* Sen ki; siyah- beyaz düşlerimin tek “çocuk cesareti” kırmızısı…

 

* Aramızda koskocaman bir okyanus ve ben yüzme bilmem.(boğulmaktan değil yüzememekten korkuyorum)

 

* Ufuk kadar uzak umutlar ve ben;Ufuk çizgisinde tek ayak.(bir gün dengemi kaybedeceğim)

 

*O sandığı kim ne yapsın?

Bir yığın küflenmiş umut ve bir boğum toprak arayan kök.

 

* Ucu sonu görülemeyen okyanuslar gibidir umutlarımız. Belki, bir gün, ufuk çizgisini takip ederek de karaya ulaşırız.

 

* Gecede kaybolursan korkma, gece kurtarır insanı kuzey yönü gülüşünü göstererek. Ama sen her zaman doğu yönüne git, güneşin her sabah yeniden doğacağını bilerek.

 

Saygılarımla

Lavinya Öz.

 

(Tamamı eski yazı ve şiirlerimden kendi seçkilerimle oluşturulmuştur)



Bu yazı 1015 kez okundu.
EMEĞE SAYGI. LÜTFEN KULLANDIĞINIZ İÇERİKLERİN LİNKİNİ VERİNİZ.

You must be logged in to post a comment.