Ayaklarinin altina yol oldum,
Gozlerinin onune ufuk oldum,
Sonra kendi aklimda duruldum,
Meger senden uzaga gitmisim.

Kalbini kalbimde gezdim,
Haykirislarimi icimde ezdim,
Sonunda ben benden bezdim,
Meger ben ben degilmisim.

Korkularim ruyalarimda kaybolmus,
Ruyalarim beni dusman tutmus,
Duusman dedigim bende beden bulmus,
Sandim ki dusmana karsi bicare degilmisim.

Aklimin sesini duymaz oldum,
Kendi yoluma uymaz oldum,
Seninleyken bile uzaklara yol oldum,
Ama senden bir adim bile oteye gidememisim.

GÖNDEREN: ŞEYHMUS

*

DERGİMİZ KARİKATÜRİSTLERİNDEN SALİH KÜTÜKÇÜ HOCAMIZIN OĞLU ÖZER KÜTÜKÇÜ

 

***

Daha ne kadar yakabilirsin ki canımı? Daha ne kadar acı çekebilirim ki senin için? Yanacağım kadar yandım ben. Acıyı da sensizlikle birlikte son haddinde yaşıyorum zira sensizlik öğretmiyor unutmayı.
Bitiyorum her nefeste. Canım en çok çocukken düşüp dizi kanattığımda yanmıştı , birde şimdi yaralanan kalbimden akan gözyaşlarımla.
Beklerken unutmayı , içiyorum bir kadah yalnızlığı sensizliğin şerefine. Ve yine beklerken unutmayı , şekerle kandırılmaya çalışılan çocuklar misali tutuşturuyorlar elime bir parça umut. Alıyorum gecenin karanlığında umutlarımı koynuma . Biliyorum ki onlar benimle mutlu , ben onlarla.

GÖNDEREN: FİRDEVS

*

Umut etmenin acı verdiği bir noktadayım.Ne bir adım ileri , ne geri. Arafta bir yerde işte…
Hayatın akışı bir film şeridi gibi akarken gözlerimin önünden , çaresiz ruhumun o filmde oynayan bir başrol oyuncusu mu, figüran mı , yoksa filmin dışında kalan basit bir seyirci mi olduğunu kestiremiyorum. İzlerken filmi , galibiyeti , yenilgiyi , hırsı , sevinci , üzüntüyü , aşkı ..Kısacası ruhumu , bedenimi saran tüm bu duygu karmaşasından geri alamıyorum. Birden çok karekteri oynayan bir oyuncu gibi , bir o yana , bir bu yana savruluyorum. Çıkıyorum sonra sinema salonundan. Endişe , korku , mutluluk vs. okunan yüzleri inceliyorum birer birer. Yağmur ciseliyor sonra. “Eyvah! Islanacağım yine” diyorum. Sonra boşveriyorum. Tüm boş vermişlik hisleri gibi yağmurunda gözyaşlarımı gizlemesine izin veriyorum. Akıyor gözümden damlalar tek tek. Ben duygu karmaşası yaşayan tüm yüzleri incelerken , onlar beni fark etmiyor bile. Bu rahatlatıyor ruhumu , azda olsa rahatlatıyor işte. Bir şarkı mırıldanıyorum sonra. Yine görmüyor , fark etmiyorlar beni. “Belkide farklı bir dil konuşuyorum , o dilde söylüyorum şarkılarımı” deyip devam ediyorum yoluma. Karanlık çöküyor sonra. Eve dönmem gerektiğini anlıyorum. Eve saçım, gözlerim, üstüm ıslak bir şekilde dönüyorum. Bir duş alıp yatağa atıyorum kendimi. Uyuyorum sonra. Sabah uyandığımda hiç bir şey olmamış gibi devam ediyorum yaşamaya , uyuyorum işte yine film şerdinde akıp giden saatlere. Yeni bir gün , yeni bir hayat filminde yeni bir role sahip olduğumu bilmeden dahil oluyorum yine oyuna. Yeni bir gün , yeni bir rol .

GÖNDEREN: FİRDEVS

***

20140121_004705 as Smart Object-1 as Smart Object-1.jpg görüntüleniyor

*

20140110_020525 as Smart Object-1.jpg görüntüleniyor

GÖNDEREN:  Keziban Özkol

Sizler de gönderilerinizi: Utopya E-Dergi “SİZDEN GELENLER” kuşağında görmek isterseniz gönderilerinizi rglavinya@gmail.com adresimize gönderebilirsiniz. Paylaşalım… Çoğalalım…



Bu yazı 2054 kez okundu.
EMEĞE SAYGI. LÜTFEN KULLANDIĞINIZ İÇERİKLERİN LİNKİNİ VERİNİZ.

  1. Lavinya Oz. dedi ki:

    ŞEYHMUS VE FİRDEVS YEĞENLERİM OLUR 🙂
    KALEMLERİNİZE VE YÜREKLERİNİZE SAĞLIK CANLAR 🙂
    ÖPERİM… BEĞENEREK OKUYORUM DEVAM 😉

    ÖZER KÜTÜKÇÜ DE SALİH HOCAMIZIN OĞLUDUR, ÇİZGİLERİNE SAĞLIK.

    YANİ BU KÖŞE BİR NEVİ KENDİN PİŞİR KENDİN YE OLDU 🙂 HİÇ GÖNDERİ OLMUYOR… ŞİKAYETÇİYİM. BİRAZ DA DIŞARIDAN İLGİ LÜTFEN…

    KEZİBAN ÖZKOL teşekkürler, devamını bekleriz…

You must be logged in to post a comment.