İhvan kusru, eskitip yıpratsa da gönlünü,
Af ile aharla gönlü, dost zayi olmasın.
Yıkamak istersen ab-ı hayatla gönlünü,
Katren kezzap olup, gözlerin kinle dolmasın.

Yanlıştan münezzeh bir O, insan falsoludur.
İrtihalde bedenin bile bırakacakken,
Başkasının yanlış yapmaması nasıl olur?
Dostluk pişim işi, yaşamana bak sıcakken…



Bu yazı 1104 kez okundu.
EMEĞE SAYGI. LÜTFEN KULLANDIĞINIZ İÇERİKLERİN LİNKİNİ VERİNİZ.

You must be logged in to post a comment.