Gecenin zehrine damlamış ilaç gibi afitap,
Gözlerimden süzer karanlığı.
Yirmi dörtlüğün saçlarına düşer
Parlak değirmi tarak
Ve tüm günedir şehla nazarlar…
Vakit yürür, zillet bir asabiyet bürür günü
Göğün zübdesine kurulmuş baktığını yakar.
Vakit yürür ve kızıldan maviye sürür günü
Ve gün, alemin gözüne mayışıklık perdesi takar.
Amden sendeler afitap akşamüstülerde
Karanlıkta aranır bu manzara,
Nerde güneşi örten efsunlu perde?
Alacalı bakışlar karanlığa gömülür,
Ayın elinde kürek, yıldızın elinde kürek.
Arş-ı âlâ özre müptela,
Afitap çağrılır, uyku celladına
Aba altından idam gösterilerek…



Bu yazı 932 kez okundu.
EMEĞE SAYGI. LÜTFEN KULLANDIĞINIZ İÇERİKLERİN LİNKİNİ VERİNİZ.

You must be logged in to post a comment.